Een lesje in gastvrijheid

Lieve allemaal,

Bedankt voor al jullie leuke reacties!

Inmiddels zijn we alweer anderhalve week op pad in het land van de rijzende zon en het is leuk om op een plek te zijn met zo’n totaal andere cultuur. Het knikken en buigen naar en voor onze medemens hebben we al aardig onder de knie, het Japanse schrift helaas wat minder. Maar het puzzelen is wel de charme van het reizen hier. Gelukkig zijn de meeste Japanners erg behulpzaam. Ondanks dat ze vaak geen woord Engels spreken doen ze er alles aan om je wegwijs te maken. Kortom, we voelen ons hier echt te gast!

Hectisch Tokyo hebben we achter ons gelaten en we zijn afgereisd naar het noordelijke eiland Hokkaido. We hebben daar een prachtige mountainbiketocht gemaakt over het platteland en tussen de lavendelvelden, wijnranken en vele velden met bosuitjes. Een dag later zijn we (via een of andere N-weg) een berg opgeklommen naar een kabelbaan, met de kabelbaan omhoog gegaan en vervolgens te voet weer afgedaald. Met 30 graden en een luchtvochtigheid van 80%, een fijne trip maar de mooie natuur maakte veel goed.

De volgende bestemming was Sapporo, een leuke stad waar we ons ’s avonds vooral in de Teppan yaki (grill)bar hebben vermaakt. Alle gasten worden op zeer hartelijke wijze ontvangen door het gehele personeel met een luidkeels ’IRASSHAIMASSEE’ (welkom)! Het publiek is divers, de gemeenschappelijke deler lijkt vooral veel bier drinken, veel roken en zoveel mogelijk stokjes vlees wegkauwen. Een mooi schouwspel. Deze Japanse cuisine is een absolute aanrader! Dinsdagochtend vroeg om half 4 ging de wekker en met een dikke LCD in onze hotelkamer en radio 1 op de laptop hebben we Nederland-Uruguay gekeken, het was genieten!

De afgelopen dagen hebben we in Hakodate doorgebracht, een idyllisch havenstadje met een internationale geschiedenis. Er werd veel handel gedreven met Engeland, Rusland en Frankrijk en dat heeft zijn sporen nagelaten. Er stond onder andere nog een Russisch-orthodox kerkje en een Brits consulaat geheel in Engelse stijl. Ook vonden we hier een paar van de vrij zeldzame authentieke Japanse huisjes (zie foto), alsook Zen-gestylede parkjes en netjes gekapte bonsai boompjes. De plaatselijke markt van de stad was de moeite waard. Eigenlijk zijn alle Japanse markten geweldig want je mag alles proeven voordat je besluit tot de koop over te gaan, of niet. Gedroogde coquilles, gedroogde paling en dito inktvis, cheesecake, bio-sapjes. Gelukkig hadden we dit allemaal al achter de kiezen voordat we de ‘promotie’film in de vitrine van een restaurant zagen waarbij je bestelde inktvis wordt geslacht en direct daarna wordt opgediend. Terwijl het beest nog wat stuiptrekkingen vertoond ligt hij al voor de klant zijn neus… We besluiten maar elders te gaan lunchen.

Gisteren zijn we doorgereisd naar Honshu, waar de shinkansen (bullet train) ons in ruim een uur 300km verder bracht! Vanuit hier zijn we vanochtend naar Matshushima gegaan, een kustplaatsje in de buurt. De Lonely Planet is vol lof en ook een dichter was lyrisch over de plek en schreef het volgende gedicht; Matsushima, o Matsushima, Matsushima. Dus vol goede moed gaan we op pad en scoren een engels kaartje bij de tourist office waar we wederom door een zeer vriendelijke Japanse dame worden geholpen. Als we een paar honderd meter op weg zijn staat ze ineens weer naast ons: “Ik realiseerde me later pas dat jullie uit Nederland kwamen! Heel goed van de World Cup, ik ben voor jullie zondag!” Aah… Een net zo´n aandoenlijk tafereel maakten we een aantal dagen geleden ook al mee: nadat we een wandelingetje om een fort hadden gemaakt kwam een man op een fietsje die ons al een aantal keren gepasseerd was, en gezwaaid en gelachen had weer tegemoet rijden om een bakje Japanse kersen te brengen. Ongelooflijk lief.

Wat betreft Matsushima, het was inderdaad een idyllisch plekje met groene eilandjes voor de kust met rode loopbruggetjes er naartoe, tempeltjes en authentieke Japanse eethuisjes. ’s Middags hebben we lekker op een verlaten strandje gelegen en de dag is zojuist afgesloten met een bord sushi, verrukkelijk!

Morgen reizen we door naar de Japanse Alpen (waar we ’s nachts in het hotel hopelijk Nederland-Spanje kunnen zien) en vervolgens gaan we naar Kyoto waar we Doukje en haar zus ontmoeten.

Een goede wedstrijd morgen en tot het volgende bericht!

Dikke kussen uit Japan,
R&V